De Cauberg, niet meer helemaal
Nu want de première heeft
al plaatsgevonden op 15 november 2009, maar toch, nog erg aanwezig in mijn bewustzijn.
Niet alleen doordat dit de plek is waar ik mijn jeugd heb doorgebracht, en waar Jan Hanlo
lang gewoond heeft, het project is mij ook dierbaar geworden door het mooie materiaal dat
de interviews met 4 Valkenburgers opleverde. Dat waren Lou Pluijmen, medesamensteller van
het Valkenburgs woordenboek, René Simons, oud koempel, oud wethouder en oud organisator
van wielrenevenementen aldaar, Levien Spits, schrijver van een aantal boeken over het wielrennen
en kenner van de Cauberg en Jef Knols, voormalig bedrijfsleider van de dierentuin annex ressuurschool
Klant's Zoo, ooit gevestigd op te top van de Cauberg. Meneer Knols vertelde b.v. prachtig over
top-dompteur Jean Michon uit Maastricht, René Simons over hoe Michael Boogerd ooit de
Amstel Gold Race verloor in een duel met de "Itakken" doordat hij de bocht op
de Cauberg verkeerd nam, Lou Pluijmen beschrijft een foto uit 1943 waarop je kunt zien hoe
de jeugd toen nog van die berg af mocht sleeën, Levien Spits noemt namen van kampioenen
die de berg bedwongen hebben etc. etc. en dat allmaal in het plat "Vallekebergs".
Ik wilde ook de tragiek van de berg behandelen (er hebben daar een paar grote ongelukken
plaatsgevonden en in de oorlog zijn er mensen gefusilleerd) en wat bleek, drie van de geïnterviewden
waren getuige van het grote busongeluk in 1954. Maar goed, ik heb er ook gefilmd ('s ochtends vroeg
om half 6, diep in de nacht, gewoon overdag, of b.v. de keer toen de Vuelta daar passeerde, vanaf
het dakterras van Thijs Habets ); die films zijn weer geanimeerd door Bjoern Hofmans.
