Terug naar
Homepage

MAM historie op Radio 1 (complete uitzending)

De Belgische Radio 1 zender heeft een rubriek Het Groepsalfabet. Mijn voormalige impresario uit Brussel, Tuur Praet, attendeerd mij erop dat in deze rubriek onder redactie van Evert Venema bij de letter M mijn eigen bandje MAM behandeld werd. Het blijkt een behoorlijk kloppend overzicht te zijn met veel complimenten die de moeizame historie van de band met terugwerkende kracht een eervolle plek geven. Dat moet dan weer uit België komen. Dit jaar ontving ik ook een mail van de door mij bewonderde Yvan Heylen die mijn verwijzing naar zijn Wilde Boerndochtere op het spoor gekomen was (rubriek Horen nr. 001). Hij was op zijn beurt weer vereerd met mijn compliment aan zijn nummer.

 


Ingmar Heytze lijkt te zingen

In 2007 heb ik het gedicht Ademsteun (uit: Schaduwboekhouding) van Ingmar Heytze onder handen genomen. Het leek me geweldig om ooit eens de wens die in het gedicht wordt uitgesproken, die haaks staat op de talenten van deze dichter toch op de een of andere manier in vervulling te laten gaan. Dus heb ik Ingmar gevraagd het gedicht voor mij te declameren en dat gegeven is bij mij weer muziek geworden. Oftewel, wat niet kan, kan wel.

ADEMSTEUN

Een van de dingen waar ik niet aan wen: niet kunnen zingen.
Ik bedoel dit niet koket. Ik bedoel oprecht: Ik. Kan. Niet. Zingen.

Tot mijn spijt ben ik nét muzikaal genoeg om dit te onderkennen.
Mijn zang is vals en zacht. Ik zing alleen als ik erg dronken ben.

Ik heb het nooit gekund, geen dag. Toch hoop ik elke ochtend
dat ik, net uit bed, bij toverslag barbiers en parelvissers galm.

Er is een grote zwarte gospelzanger in mij neergedaald
die doodverlegen zit te blozen op een bankje bij mijn huig.

Lieve God, u geeft en neemt, of u nu bestaat of niet, maar
leer mij zingen of wennen aan niet kunnen zingen. Alstublieft.

Ingmar Heytze

 


Tjielp tjielp bij Wim Brands

Zaterdagochtend 21 maart was ik te gast in de radiouitzending van Wim Brands live vanuit Studio Desmet te Amsterdam om te vertellen over de net uitgebrachte tjielp tjielp cd.. Mijn goede contact en A.L. Snijders ZKV (Zeer Korte Verhalen) leverancier Marius Zeven mailde mij daarover het volgende:

In het interview daaraan voorafgaand sprak Wim Brands met muzikant en componist Tom America over het opnieuw verschijnen van zijn CD ‘Tjielp Tjielp’. Gedichten van Jan Hanlo (1912-1969) op muziek gezet door Tom America. De CD verscheen oorspronkelijk in 1997 en de verklanking van het gedicht De mus  (tsjielp tsjielp ..... tsjielp etc.) werd toen nog door  van Kooten en de Bie als tune voor hun programma gebruikt. 
Midden in dit gesprek schoof Snijders aan en er ontstond een interessant gesprek over het voorbestemd zijn der dingen en/of het toeval, katholicisme en atheïsme en nog veel meer. De gezamenlijke voordracht, op instigatie van Wim Brands : ' Dan gaan we namelijk even een duet nu maken, tussen jou en A.L. Snijders ', van Hou je van me altijd van Jan Hanlo, is echt een prachtig verklankt hoogtepuntje in de orale Nederlandse cultuurgeschiedenis. En over de diepere lagen heb ik het dan nog niet eens gehad, maar Jan Hanlo zag vast dat het goed was.
Na het gesprek met Tom America  leest Snijders zijn wekelijkse
verhaal voor.

 


Te gast bij NPS Kunststof (complete uitzending)


20 Juni 2008 ben ik voor de tweede keer te gast bij NPS Kunststof.
De presentator is Petra Possel. Ik zal daar vertellen over het
America-Moonen project NOORD. Een dag later wordt de DVD Box gepresenteerd worden in het De Pont Museum te Tilburg. Er zijn tijdens de uitzending veel muziekfragmenten uit NOORD te horen maar ook De Mus of een fragment van mijn Barend en van Dorp
(& Mulder) ode B,vD&M. Helemaal op het eind zing ik, totaal onvoorbereid een stukje van het eerste liedje dat ik ooit samen
met Hennie Vrienten schreef, de carnavalskraker Jodelodelohitie.

Foto rechts: Aanbieden van de NOORD box aan de oudste deelnemer aan het project, de heer Wout Biemans. foto: Gert Gehring




Het Panamakanaal

Begin 2006 zond het VPRO programma De Avonden een interview
uit dat Wim Noordhoek een paar dagen eerder met mij had gehad.
Dit alles naar aanleiding van het Ik ben schoon water uit de bergen project met Zhimin Tang. Wim was aanwezig geweest bij het maakproces zelf, hier in Tilburg in mijn atelier. Tegen het eind vroeg hij mij naar de speelplekken: Ok, première in de Toonzaal in Den Bosch, maar dan, wanneer kunnen we dit in de Randstad horen.
Ter plekke bedacht ik toen het begrip "Het Panamakanaal".
In het geluidsfragment is te horen, hoe dat zit.


Tempelhof, ode aan Berlijn

Op dit moment (januari 2004) zit ik te werken aan het Tempelhof project, een ode aan Berlijn en zijn inwoners. Ik doe dit samen met beeldend kunstenaar Rob Moonen. Hij zal als een soort VJ beelden orkestreren die live door de compositie gemengd worden.
Dit materiaal zal ook op dvd uitkomen.
Woensdag 12 maart 2003 zijn we voor het eerst naar Berlijn gereden. We hebben veel gefilmd op Tempelhof, het oude in opdracht van Hitler gebouwde vliegveld midden in Berlijn. In 2 bejaardenhuizen heb ik oude mensen geinterviewd over die plek. Goed materiaal. Donderdag 29 mei 2003 zijn we vanaf Zaventem rechtstreeks naar Tempelhof gevlogen. Rob had toestemming gevraagd en gekregen om vanuit de cockpit van deze zakenjet te filmen. Hierdoor kon hij mooie opnames van de landing in Berlijn maken.
We brachten onze dagen in Berlijn door met o.a. een rondleiding
op Tempelhof (weer veel gefilmd). Ik interviewde de heer Liskutin
die jaren op het vliegveld gewerkt had voor de Sabena. Hij kon erg veel vertellen over de historie; meer dan een uur spraak materiaal leverde dat op.
Oktober 2003 zijn we begonnen met het maken van het project. Zie voor verdere info de homepage www.inberlin.nl.
In het logboek is een dagelijks verslag te vinden van onze vorderingen.
Tegelijkertijd ben ik de steden-odes die al klaar zijn ( Amsterdam, Brussel, Oostende/Dover en Siena) aan het opnemen, hier in Tilburg bij Studio Ochtendhond, met aan de knoppen Crip Theeuwes.

Tempelhof, ode aan Berlijn:
www.inberlin.nl
Rob Moonen:
www.robmoonen.nl
Studio Ochtendhond:
www.studio-ochtenhond.nl

Computer

Sinds begin 90-tiger jaren componeer ik met de computer. Eerst een tweedehands Atari en daarna PC na PC met steeds weer nieuwe updates en nog betere features. Ik ervaar het als een zegen dat ik nu zo dicht bij mijn geluids(spraak)fragmenten kan komen, ze bijna aan kan raken. Knippen, korter of langer maken, ze in een ritme plooien, het is allemaal zo gemakkelijk geworden.
De noten komen via midi binnen. Dan begint het schuifwerk, accoorden, ritmes en melodieën laten ontstaan. Dat is zo anders nu t.o.v. het stroeve werken met een meersporen taperecorder. Daar kon je als je een partij eenmaal opgenomen had niks meer veranderen. Nu kun je tussen de noten door kruipen, ze echt bekijken, harder, zachter maken, schuiven, weggooien, toevoegen; heerlijk die controle. Mijn belangrijkste componeerprogramma is Cubase VST, vanwege de midi mogelijkheden. Ik heb ook SX laten installeren, echter nog nooit gebruikt, omdat ik het een stuk, ingewikkelder vind en de extra's ervan nog niet nodig heb. Ook gebruik ik soms Live en Wavelab om samples te behandelen. Als geluidsmodule is er de eenvoudige maar zeer betrouwbare Roland JV 1010. De Akai Z4 sampler levert de strijkersgeluiden. Live gebruik ik hem om mijn spraaksamples in op te slaan. Erg goed aan deze sampler zijn twee dingen: zijn zeer grote geheugen en het bedieningsgemak via de PC.

Film belangrijk

Film wordt steeds belangrijker voor me, in combinatie met de muziek. Je ziet hiernaast een vereenvoudigd stukje van de film die Sahin Sisic gemaakt heeft bij mijn ode aan Brussel 'straote/stroete'. Hij heeft hiervoor de camera op statief bij Manneke Pis gezet en maar laten lopen. Doordat de achtergrond steeds hetzelde bleef kon hij de toeristen wegfaden op het moment dat ze stil stonden voor het hekje om gefotografeerd te worden. Een heel grappig effect. Ik zou graag steeds dieper willen doordringen in dat samengaan van die twee media; heb het gevoel dat ik me nu nog in een voorstadium bevind van wat het uiteindelijk zou kunnen worden. Live werk ik nu met korte filmfragmenten die vanuit een laptop met behulp van Power Point worden opgestart; een vrij primitieve methode, maar het werkt en kan toch een illusie van synchroonheid oproepen. Ook kan ik zo teksten (bv van het italiaanse stuk) mee laten lopen, zodat je weet waarover het gaat. We zijn voor het Tempelhof project aan het uitproberen of de beelden niet rechtstreeks vanuit mijn keyboard te triggeren zijn, zodat ze totaal gelijk vallen met de spraaksamples. Rob (Moonen) en ik zijn daar volop mee aan het experimenteren.

Live beelden triggeren

Het is een heel gepuzzel geweest om voor Tempelhof het samengaan van beeld en muziek op een betrouwbare manier te organiseren. Na een voortvarende fase waarin Rob Moonen zich veel te veel werk op de hals haalde door onder zowat elk uitgesproken zinnetje een synchroon filmmoment te leggen werd er toch maar gekozen voor een wat monumentalere oplossing: de film terugbrengen tot langere delen en dan soms net heel scherp muziek en geluid samen laten vallen. Om dat synchrone te bereiken hebben we het VJ sample programma Arkaos aangeschaft. Dat kun je via midi triggeren. Ik kan dus een toets op mijn keyboard aanslaan, die dan een signaal naar Rob's computer stuurt en een filmpje start. Dat werkt goed en betrouwbaar. Alleen is het wisselen der banken in Arkaos instabiel. Dat kan inhouden dat het verkeerde filmpje onder een van mijn toetsen komt te liggen. Ik heb nu een nieuw keyboard aangeschaft waarin je de oktaven kunt verschuiven zodat er minder van banken gewisseld hoeft te worden.